2 Nisan 2012 Pazartesi

Bilemezsiniz çünkü artık anlatmam

       Önceden yenilgilerimi anlatmak kolaydı , başarısızlıklarımla başetmek de kolaydı...
Şimdiyse kabullenmek apayrı bir olay.Ben artık eskisi kadar cesur değilim , korkuyorum ya vallahi.Önceden başa dönmek , silmek , yok saymak kolaydı benim için.Yenileriyle devam ederdik ki yola...Şimdiyse yeni birileri fikrini bile sevmiyorum.


       Hayatımdaki değer verdiğim insanların gidişleri , gelişlerinden daha şatafatlı.Tamam gözüm korktu hayat , kes şamatayı da diyemiyorum.Sonra bir de karakter meselem var.Hahaayyyt yaşayışıma alışmış herkes , giderken nasıl olsa olmaz buna bişe  , sorun olmaz buna bu halleder diye düşünüyolar.Ben eski ben değilim diyorum lan , anlatabiliyor muyum evet ., anlayabiliyor musun , hayır...


     Biri gelsin ; sonra da hep kalsın istiyorum.Yanlış anlaşılmayayım burda  , öyle hep huzurlu hep mutlu habire sırıtık bir ilişkim olmasa da olur , tabi ki kavga ederiz tabi ki bağrışırız küsüşürüz ama ota boka da ayrılınmaz ki...


     Buraya kadar anlattıklarımı okuduysanız , Uyuzumla 24. günümüzün devrildiği şu günde ayrılığın eşiğinde olduğumuzu söylemeyi bir borç bilirim...Aslında 3 gün önce mi ne ayrılmıştık da ben evini bastım ayrılmayak lan dedim , evdeki herkes şok olunca kim bu kız falan diye , ki uyuz da ayrı bir şok olmuştu o arada barışıvermiştik işte.Ama hiç birşey düzelmedi.Ben tüm gücümle savaşıcam ama gene düzelmeyecek.Hani o kadar da biliyorum yani.Bu ayrılık noktasında anlatabileceğim süper komik olaylar var.Rezilliklerim düşüncelerim falan.Ama yazmam... Ayrılığın tadını hepimiz biliyoruz.Çok istemiştim , çok heveslenmiştim , gerçekten uzun süre başarabilseydim ballandıra ballandıra anlatacaktım size bakın ben başardım uzun zamandır mutluyum , seviyorum üstüne bir de sevşiliyorum diye.Üzgünüm işte ; ama siz hiç bilmeyeceksiniz çünkü anlatmayacağım.Nesini anlatayım ki , gene bitti gitti...O kadar tanıdık , o kadar bilindik...  Çoğunuzun boğazındaki yumru bende de var artık.Yaşadıklarımdan çok yaşayamadıklarım kalmış genzimde , yutkunamıyorum...

8 yorum:

KIZILGIN (Selnur Güneş) dedi ki...

beş sene direndim, savaştım. neye yaradı ki? yine gitti. hep gidiyorlar. heveslerini, arzularını, yaşama nedenlerini, tutkunu ve cesaretini alıp gidiyorlar. bir daha birine bir şeyler hissetsen bile sevmeye cesaret edemiyorsun, korkuyorsun. çünkü içinde hep "ya giderse" korkusu oluyor. her türlü acısını sen çekiyorsun.

Kuulumsu Kadın dedi ki...

yaaaaa! ama niye niyee? of :/

Maya dedi ki...

değmeyen biriyse bırak gitsin, bazen bile bile bitsin istemeyiz, devam ederiz ama bir süre sonra onun da can sıkıcı olduğunu anlarız.. boşver diyorum, gerçekten geçer... :(

Kuulumsu Kadın dedi ki...

bi'de ben seni mimledim şekerim :)

çokomell dedi ki...

kızılgın ; o kadar haklısın ki.Şimdi ne yapmalıyım gerçekten bilmiyorum.

maya ; bence değerdi ama gitmek istiyorsa evet direnmem boşa...

kuulumsu ; gerçekten off kuulumsu ama yapabileceğim birşey de kalmadı , herşey olacağına varır diyorum artık.heem hanimiş mimim hemen gelip bakıyorum =)=)

Lokes dedi ki...

Ota boka ayrılıyorsa insan sorar "yaş kaç?" yada "hadi sen okuluna git yok yazılma" diye tavsiye verir...
"Ota boka ayrılmak" yeterince açıklayıcı esasında.
Tabi ben yalnızım ya bana boşamak kolay...

deeptone dedi ki...

hay allah tamam üzücü ama unut gitsin işte.
:)
bi daaa birini sokarken hayatına işte hemen sevme.
:)

çokomell dedi ki...

lokes ;ahaha şuan koptum inan , gözlerimi ovuşturup ovuşturup okuyorum yazdıklarını.valla dilimin ucuna gelipte demediklerimdi bunlar =)=)

deeptone ; inan ki unuttum gitti =)

Yorum Gönder