29 Temmuz 2012 Pazar

çaresizliğimin kapı eşiği...ardıma dönüp bakıyorum

   '' Uğruna ölürcesine sevmiyorum , delicesine aşık da değilim ama birkaç yıl sonra seninle evlenebilirim sevgili... ''

      Nasıl böyle bir cümle kurduğuma inanamıyor bir yanımda.Belki de içimin sağ kalan tek yanı.

      Zamanında ölürcesine sevip, taparcasına aşık dab olmuştum.Ayrılırken karşılıklı ağlamıştık oysa...Son kez vedalaşıp uğurlamıştım ben O ' nu nikah masasına.
Geçmişteki yanlışlarının bedelini ödemeliydi.Baba oluveriyordu işte.Sadece birkaç saatini geçirdiği bir kız , kendisine kendisinden bir parça sunuyordu.Aylarca kendine sakladığı bu gerçeği , karnındaki dünyaya gelmeden önce ( hatta sayılı günler kala ) onunla neden paylaştığını hala bilmem.Bildiğim birşey vardıysa  ; o da yollarımızın artık ayrılmak zorunda olduğuydu.

    İkimizde ağlarken çokşey dilemiştim içimden ;
Daha dünyaya gelmemiş bebeğinin ; kendisine defalarca kez yaptırdığı babalık testi için kendisini affetmesini istedim herşeyden önce.

    O ' na cesaret dilemiştim.Sevmediği , istemediği biriyle hayatını birleştirip nasıl yürüyebilecekti ki bu yolda ? Kocaman bir yüreği vardı aslında . bir kucakladım mı  önünde durmayacak bir ritim yok sanırdım.Ne kalbim atmaya devam edebilirdi ne de dünya dönmeye cesaret.

    Yan yanayken hayata meydan okuma cesareti verirdi.O arkamdayken vurduysam kaçmazdım , vurulduysam ölmez...

   Son kez kucaklaşırken O' nun o an benden daha fazla korkuyo olduğunu hissettim.Anlamıştım işte ; bazen çaresizliğin insanın iliklerine kadar işleyebileceğini.



- senin için herşey güzel olacak ileride

   dedim zorla.Aklıma gelen birkaç iyi olabilecek cümle daha söylemeye çalıştım.Devam edemeyeceğimi hissedip sustuğumda birden kendim geldim aklıma.

     Tek hissettiğim canımın acısıydı.İçimden boğazıma kadar yükselen bir ateş...Nefes alıp vermekte zorlanıyordum birde.
Boynuma doladığı sımsıkı kolları yavaşca indi üzerimden.Kendine iyi bak dedi ve gitti.


O anlara ve o günden sonraki aylardan tek hatırladığımı soluksuz kaldığım ve içimdeki ateştir.

     Ve şimdi ; birileri karısıyla ve oğluyla mutlu.Ha bir de yakında askere gidecekmiş...

    Ben mi ?
Bir daha yanmam ben...Bırakın soluksuz kalmayı , soluk soluğa bile kalmam.Hiçbir şey olmamış gibi sıradan ve basit severim.İnanırım ve kim daha az yoruyorsa o tarafa giderim.

    Artık biliyorum ;

Çok sevdiğiyle değil ;
çok sevenle mutlu olabiliyor insan.Bir daha çok büyük bir aşk veremem belki ama saygım ve sadakatim sonsuz.

böylesi yüreğim için daha iyi ,
Aşka böylesine bir veda benim için daha iyi ...

4 yorum:

ASİ YAPINCAK..... dedi ki...

Çok sevdiğiyle değil ;
çok sevenle mutlu olabiliyor insan...Çokomelbeni çok seven biriylr evliyim ama ben hiç sevemedim onu,öyle olmuyor be tatlım,o laf eskilerde kaldı,yapmam dediğim şeyleri yaptım..Ama insan sevince herşeyiyle ona adıyorsun kendini,sevenle mutlu olmuyorsun,ben olamadım ve bütün duygularım bir boşluğa dönüştü artık..Sen de sev....

çokomell dedi ki...

asi yapıncak ; senin için gerçekten üzüldüm.belki de sen haklısındır.Bu konu da daha dikkatli olucam ben o zaman.

LuCkyLuKe dedi ki...

Duygularını öyle yazmışsın ki ben içimde yaşadım.

Bleaze of glory sözleriyle devam etmek isterim :

..Bana aşkı tadıp tadmadığımı soruyorsun
Ve yağmurda şarkılar söylememin nasıl bir şey olduğunu.
Oysa
Aşkın geldiğini gördüm ben
Ve kurşunu yiyip düştüğünü de..

çokomell dedi ki...

LuCkyLuKe ; bu sözleri duymmaıştım.ama durumumu anlatan cümlelermiş gerçekten , teşekkür ederim .

Yorum Gönder