25 Ocak 2014 Cumartesi

döktüm sen topla

   Gene ben geldim ... aslında gitmiyorum ki hiç.

    Bir yazı yazmaya karar vermiştim yazıya dökmeyi beceremedim.Zor duyguları yazmayı beceremiyorum ben anacım.ama neden gel sor bi bacına bakalım ? Çünkü yazmak kabullenmektir , kaçacak yerin kalmamasıdır , doğruyu yanlışı , eğriyi büğrüyü olduğu gibi kendi gözlerinin önüne dökmektir.

    Yalan değil ben bazen bazı konularda kendimi kandırıyorum bazen de beni kandırmalarına izin veriyorum.Şimdi bana yalan söylemeyin çoğunuzun ciğerini biliyorum hangimiz böyle yapmıyoruz ki ? Hayatımın bir bölümü var , can aımın bir bölümü , hırsımın , aşkımın , hayallerime veda ettiğim zamanların bir bölümü var.Bende hepsine yeni bir kılıf bulup olmamış ya da aslında öyle olmak istememiş de kader yüzünden böyle olmuş gibi olduğuna kendimi inandırıp yola devam ettim.Bunları bünyem kendi bilincine uydurdu arkadaşlar ! Bal gibi de kişilerin kendi piçliğiydi , bizzat şahsımın aptallığıydı yaşadıklarım...

    İlginizi çeker mi yaa da gerçekten dinlemek ister misiniz bilmem ama gelecek yazımın konusu aldatılmak...


    Aynı kişiye kaç kere daha aşık olabilirsin ? kaç yıl aşık kalabilirsin ? kaç kere yalanlarını görmezden gelirsin ? söylesene birini kaç kere affedebilirsin ? affedebilir misin demiyorum ... O'nu affedersin inan buna eminim ama onu affettiğin için kendini affeder misin bunu bilemem.Hatta kendim söz konusu olduğunda bile bilemem.Sahi ben kendimi affettim mi ki ?   Kendine saygını kaybettiğini farkettin mi hiç ? Yavaş yavaş kaybolduğunu ? Boğulduğunu ama bunu senden başka kimsenin anlamadığını anladın mı ? söylesene sana da hiç görüpte görmezden geldiğin gerçekleri çevrendekilerin zorla göstermeye çalıştığı oldu mu ? peki ya sırf görmemek için gözlerini sıkı sıkı yumduğun ? Sen boğazında bir yumruyla yıllarca yaşamayı öğrendin mi ? birinin mutluluğunu , mutsuzluğunu ona küfrede küfrede uzaktan seyrettin mi hiç? ona zarar vermeyi herkesden çok isteyip , ona zarar gelmesin diye dua ederken buldun mu hiç kendini ?

     Ben uygusal yazı yazmayı beceremezdim ki ya.Galiba bu sefer yapıcam.Yapıcam da acaba nasıl olacak.ıyyy hiç istemedim şimdi bunu.

3 yorum:

kind.of.paranoid dedi ki...

Böyle zamanlar, lanet olsun bu kadar duygusal olacağıma biraz daha mantıklı olabilseydim; bile bile nasıl da buna katlanıyorum, vücudumu ve aklımı nasıl bu acıya maruz bırakabiliyorum dediğimiz zamanlar. Benim en çok kendime kızdığım da bu nokta; biliyorsun madem yapma di mi.. bunun tanımı salaklık oluyor, birgün bir bakıyorsun adamı / kadını suçlamayıp yalnızca salaklığını suçluyorsun. Çok sıkıntılı bir süreç kesinlikle..Ben de aldatıldım, sonradan öğrendim bunu, hani daha iyi mi oldu bilmiyorum ama öyle işte.. Sadece yaşanır, tarif edilmez..

deeptone dedi ki...

ay ya sayfan karardı okuyamadım tüh ya yine neler oldu acaba hayatında. du sona tekrar geleyim.
:)

ayşe e. dedi ki...

yaa çoko,bırak şu mutsuzluğu,evet bazen insan karamsarlaşabiliyor.Bana da bu oldu çok yakın bir zamanda,Ama gereksiz biliyor musun?Hiç değmiyor üzüldüğüne.Umarım en kısa zamanda bu mutsuzluktan,duygusallıktan sıyrılırsın. :D bak bir daha ki yazın gülmeli bir şey olsun :D

Yorum Gönder